35#

حدود یک هفته پیش بود که به نگار گفتم دلم شدیدا یک مسافرت تک نفره می خواهد.از آن هایی که all else is nothing. شناور در جهان ناممکن خود و فارغ از شادی،درد و هر احساس پر مشغله ی دیگر، تهی و آزاد.

شاید بالاخره توانستم حسرت این سال ها را جبران کنم و یک سفرنامه ی مختصر بنویسم. حقیقی شدن این رویا، یکی دیگر از معجزات این تابستان دوست داشتنی است.گویا آن بیست سالگی پرتلاطم، یک بیست و یک سالگی آرام خواهد داشت.

بشنویم:

هرطور شده،یک گوش ماهی گیر بیاورید،به صدای محبوس تلاطم امواج دریا در آن گوش کنید و به شوق صبحی ابری با صدای پرندگان، اشک بریزید به یاد دلبر